046 8387537 [email protected]

Rola rodziców w nauczaniu zdalnym.

Opublikowane przez admin

Opublikowano: 11-04-2021

Nauczanie zdalne od marca 2020 roku za sprawą pandemii COVID-19 stało się częścią życia uczniów w całym kraju. Przeniesienie nauki z formy stacjonarnej do rzeczywistości wirtualnej sprawiło, iż dotychczasowy dobrze znany świat  i podział ról został zmieniony. Minister Edukacji zaznacza, że, zdalne nauczanie należy prowadzić tak, aby można było realizować podstawę programową z uwzględnieniem ograniczeń wynikających ze specyfiki pracy na odległość. Podkreśla również ważną rolę, jaką w tym procesie odgrywają rodzice uczniów. Ich zadania to m.in. wspieranie dzieci, pomaganie im w planowaniu i nauce, dbanie o ich bezpieczeństwo w sieci, a także kontakt i współpraca z nauczycielami. Oznacza to, że rodzice muszą w pełnym wymiarze pełnić role, które dotąd pełnili tylko częściowo, lub w które nie wcielali się wcale. Z dnia na dzień stali się nauczycielami, pedagogami, motywatorami edukacji.

Rodzice mają ogromny wpływ na stosunek uczniów do zdalnej nauki – mogą wzmacniać lub osłabiać ich motywację. W warunkach izolacji rodziny przebywają przez cały czas razem, więc dzieci słyszą opinie rodziców na temat nauczycieli, sposobu prowadzenia zajęć. Pozytywna ocena szkoły i nauczania oraz zachęcanie dzieci do systematycznej pracy sprawiają, że chętniej angażują się one w zadania edukacyjne. Gdy rodzice negatywnie wypowiadają się o zdalnym nauczaniu, dzieciom trudniej utrzymać motywację do nauki na właściwym poziomie.

Motywacja to stan gotowości do podjęcia określonego działania. Pobudza aktywność jednostki i ukierunkowuje ją na osiąganie zamierzonych wyników. W kształceniu na odległość motywacja uczniów może ulec osłabieniu, bo osoby, które ją na co dzień napędzały, nie są bezpośrednio obecne w ich życiu.

Nauczyciele prowadzący lekcje online są pozbawieni bezpośredniego kontaktu z uczniem, a co za tym idzie ich wiedzą o swoich uczniach zmalała. Dostrzegają jednak sygnały świadczące o spadku motywacji podopiecznych takie jak: nieobecności na lekcjach, spóźnianie się, bierne uczestnictwo, nie odrabianie prac domowych, wyłączone kamerki, udział w innych aktywnościach niż lekcja (np. gra on-line).

Motywację drugiego człowieka można wzmacniać lub osłabiać. O to czym my dorośli możemy wcierać jej budowę u dziecka, a czym osłabiać.

Motywacja potrzebuje paliwa w postaci:

  • zainteresowania dążeniami i aktywnością dziecka,
  • zachęty, uznania i akceptacji ze strony dorosłych,
  • jasno formułowanych oczekiwań,
  • otwartej komunikacji,
  • możliwości odnoszenia sukcesów przez dziecko,
  • umiejętności traktowania trudności i niepowodzeń jako punktu wyjścia do dalszej pracy,
  • poczucia celowości działań dziecka.

Motywację osłabiają:

  • niejasne oczekiwania wobec dziecka,
  • chaos w stawianiu wymagań i w działaniach,
  • krytyka ze strony dorosłych i rówieśników,
  • negatywne wypowiedzi dorosłych na temat możliwości dziecka,
  • podważanie sensu nauki na odległość,
  • brak zainteresowania dzieckiem, jego aktywnością, sukcesami, trudnościami i przeżyciami,
  • poczucie osamotnienia i zagubienia,
  • przerzucanie całej odpowiedzialności za proces uczenia się na dziecko
  • niewłaściwa organizacja procesu nauczania i uczenia się – niejasności, chaos, niesystematyczność,
  • napięcie i lęk.

Pandemia Covid-19 jest w chwili obecnej częścią naszej rzeczywistości, na którą nie mamy możliwości w szybki i prosty sposób wpłynąć.  Dlatego pamiętajmy, że sformułowania nie budujące motywacji to : nauka na odległość to nie jest prawdziwa szkoła, to bez sensu, to się nie uda, nie martw się, to się niedługo skończy i tak zdasz do następnej klasy- wszyscy muszą zdać, teraz musisz sam wszystko robić nikt ci nie pomoże.  

Wspieranie motywacji zwłaszcza w edukacji to wprowadzenie rutyny i podkreślanie, że pomimo trudnych emocji przeżywanych przez dziecko jesteśmy obok gotowi nieść wsparcie i pomoc.

Na podstawie:

Zródło: www.epadogogika.pl autor : Anna Kiełczewska

Może Ciebie zainteresuje…