046 8387537 [email protected]

Drodzy Rodzice przedszkolaków !

Opublikowane przez admin

Opublikowano: 02-09-2020

Drodzy Rodzice  przedszkolaków !

    Jeszcze do niedawna niemal każde przedszkole organizowało dni adaptacyjne dla nowych dzieci. Była to doskonała możliwość do zapoznania się z salą, paniami, dziećmi, pierwszymi wspólnymi zabawami w obecności rodziców. W chwili obecnej z powodu pandemii nie każda placówka decyduje się na takie spotkania lub organizuje je w zmienionej formie. W Powiecie Łowickim ze względu na wzmożoną zachorowalność, przedszkola zrezygnowały z tzw. dni otwartych czy innych form przybliżenia edukacji małym dzieciom.  W naszym  przedszkolu, ze względu na warunki lokalowe i zgodnie z Wytycznymi  przeciwepidemicznymi Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia     25 sierpnia 2020 r.  dla przedszkoli, oddziałów przedszkolnych w szkole podstawowej i innych form wychowania przedszkolnego oraz instytucji opieki nad dziećmi w wieku do 3 lat, wydanymi na podstawie art.8a ust.5 pkt 2 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej ( Dz.U. z 2019 r. poz.59, oraz z 2020 r. poz.322, 374, 567 i 1337), zdecydowaliśmy ograniczyć przebywanie osób trzecich do niezbędnego minimum.   Zdajemy sobie doskonale sprawę , że bliskość towarzyszącego rodzica pomaga maluchowi w bezpieczny dla niego sposób zapoznać się z tym, co nowe. Może też być okazją do znalezienia odpowiedzi na pytania i obawy rodziców. 

                             

         W obecnej rzeczywistości wymagającej ograniczenia kontaktów społecznych przedstawimy pomysły, które pomogą  przygotować Państwa pociechy do nowej roli przedszkolaka. 

Czym jest adaptacja i co zmienia się w życiu dziecka?

Adaptacja to proces dostosowania zachowania do wymogów sytuacji.

Nie tylko stawia wymogi do spełnienia, ale też daje szansę na poznanie zupełnie nowego ciekawego świata. Małe dziecko w domu otoczone jest troską, opieką i uwagą, a jego potrzeby zaspokaja rodzina. Kiedy trafi do przedszkola obce i nowe jest wszystko: miejsce, jedzenie, duża liczba dzieci, nauczyciel zamiast rodziców.

Adaptacja to dla dziecka trudny czas i warto o tym pamiętać.

Bardzo istotne jest, aby najbliżsi okazali dziecku dużo cierpliwości, zrozumienia i empatii, bo stoi przed nim sporo wyzwań. Dziecko musi zmierzyć się z nową rzeczywistością, poznać nauczycielki, inne dzieci, przyzwyczaić się do rytuałów obowiązujących w przedszkolu, nakazów, zakazów i reguł, panujących w placówce. Potrzebuje nauczyć się funkcjonować w miejscu, w którym nie jest już najważniejsze i nie zawsze znajduje się w centrum uwagi otoczenia. Dziecko zaczyna funkcjonować w środowisku, gdzie właściwie wszystko jest inne niż było w domu. Do tego dochodzi także nadmiar bodźców, hałas, które dla części dzieci mogą być trudne do zaakceptowania. Mały człowiek przestaje być też tak bardzo chroniony, jak to było do tej pory w domu. Zdarzy się, że ktoś je popchnie, wpadnie na nie. Pojawią się nowe osoby znaczące w życiu dziecka.

Bardzo ważne jest, żeby rodzice pamiętali o tym, że adaptacja to trudny czas. Wymaga on od dziecka nie tylko przystosowania się do nowych warunków otoczenia, zaakceptowania innej niż do tej pory pozycji społecznej, ale przede wszystkim łączy się z rozstaniem z rodzicami. Każde dziecko ma prawo przeżywać ten okres na swój sposób. Być może będzie płakać, może też być bardziej nerwowe, rozdrażnione czy labilne emocjonalnie, ale też może stać się bardziej wyciszone i apatyczne. Ważne, żeby to rozumieć, akceptować i wspierać dziecko w procesie adaptacji, być zaangażowanym i uważnym na jego potrzeby, aby jak najbardziej ułatwić mu wejście w nowy etap życia.

Proces adaptacji trwa zwykle od kilku tygodni do kilku miesięcy.

Jeśli ten czas się przedłuża albo jeśli rodzice zaobserwują jakieś niepokojące objawy czy zachowania, które przybierają na sile zamiast się wyciszać, warto skonsultować się z psychologiem szkolnym- Panią Joanną Sobańską. 

Adaptacja a rodzina

Adaptacja dziecka do przedszkola nie dotyczy jedynie przygotowania dziecka. To adaptacja dziecka, rodziców i wszystkich osób najbliższych, którzy na co dzień zajmowali się maluchem (też dziadków, opiekunki, cioci czy wujka). Emocje towarzyszące rozpoczęciu edukacji w przedszkolu towarzyszą każdej z powyższych osób i każda musi się z nimi zmierzyć.

Obawy rodziców

Rodzice/najbliżsi opiekunowie, oczekując rozpoczęcia edukacji dziecka w przedszkolu, powinni zastanowić się, co tak naprawdę o tym myślą i co czują. Całkowicie naturalne jest, że obok radości i dumy z dziecka rodzic odczuwa wiele niepokoju:

Czy moje dziecko sobie poradzi? Czy pani pomoże dziecku w toalecie?

Czy dziecko nie będzie głodne? Czy pani będzie je karmić?

Czy będzie zmuszane do zjedzenia wszystkiego? Czy będzie musiało spać?

Czy znajdzie kolegów? Czy odważy się powiedzieć pani o swoich potrzebach?

Czy inne dzieci je zrozumieją, polubią? To tylko niektóre pytania pojawiające się w głowach dorosłych.

Te wszystkie wątpliwości są całkowicie normalne i zrozumiałe, wynikają z miłości i troski o dziecko. Nie należy więc im zaprzeczać, udawać, że ich nie ma. Warto jednak o nich rozmawiać oraz poszukać odpowiedzi i wsparcia. Służą Państwu nasi pracownicy. 

Pomocne mogą być rozmowy z innymi rodzicami, bliskimi, specjalistami czy nauczycielami. Wychowawcy i specjaliści naszej szkoły/ przedszkola są do Państwa dyspozycji, można dzwonić i umawiać się  na rozmowy, indywidualne spotkania. 

W adaptacji do przedszkola pomogą też pewne działania rodzica, które wzmocnią dziecko.

Należy pamiętać, że wszystkiego zaplanować się nie da i trzeba po prostu się z tym pogodzić, być blisko dziecka i na bieżąco je wspierać.

Rozmowa z dzieckiem

Czy zatem należy rozmawiać z dzieckiem o przedszkolu?

Zdecydowanie tak, ale należy przedstawiać fakty.

Faktem jest, że dziecko idzie do przedszkola. Tak jak większość dorosłych chodzi do pracy, starsze dzieci do szkoły, tak obowiązkiem przedszkolaka będzie chodzenie do przedszkola. To rzecz powszechna i całkowicie normalna.

Faktem jest również, że przedszkole to nowy budynek, w którym będzie dużo dzieci, że w jego grupie czeka na niego jego pani, że będą posiłki, zajęcia, zabawa, spacery i odpoczynek.

Warto przedstawić dziecku plan dnia w przedszkolu ( dostępny jest na stronie  internetowej  szkoły ). To także dobry moment, aby przyjrzeć się dotychczasowemu planowi dnia w domu. Pomocne dla dziecka będzie, jeśli plan dnia w domu będzie choć w części przypominał ten w przedszkolu. Nie musi być identyczny, bo przecież przedszkole to co innego niż dom. Jednak pewne podobieństwa można uwzględnić, np. godziny posiłków, odpoczynek w ciągu dnia. Takie działania zapewniają dziecku potrzebę bezpieczeństwa, którego w nowej sytuacji tak bardzo potrzebuje.

Co jeszcze może zrobić rodzic?

Samodzielność

Bardzo ważnym zadaniem, którego realizacja pomoże nie tylko w przedszkolu, ale i w całym życiu, jest zadbać o samodzielność dziecka. Co to znaczy?

W zakresie samoobsługi oznacza to, aby zadbać,  by dziecko jak najwięcej rzeczy umiało zrobić wokół siebie samo. Dziecko, które idzie do przedszkola powinno samodzielnie się ubrać i rozebrać, wiedzieć, co należy założyć jako pierwsze, a co później (np. najpierw założyć bluzkę potem sweter). Aby wspomóc tę naukę warto zaopatrzyć dziecko w ubrania łatwe do zakładania. Na zapinanie guzików, suwaków, wiązanie sznurowadeł jest jeszcze czas, można to poćwiczyć w domu. W przedszkolu lepiej sprawdzą się sweterki zakładane przez głowę, spodnie na gumkę i buty na rzepy. Dziecko powinno także umieć myć ręce, buzię, zęby, wycierać nos, korzystać z toalety. Należy zdecydowanie pozbyć się pieluch. Dziecko powinno też jeść samodzielnie kanapki, posługiwać się łyżką i widelcem, pić z kubeczka.

Jednym z elementów samodzielności, którego bardzo obawiają się rodzice, to samodzielne zostawanie pod opieką innych dorosłych niż rodzice. Dzieci uczęszczające do żłobka mogły tę umiejętność poćwiczyć. Jeśli jednak dziecko do tej pory przebywało pod opieką rodzica, dziadków czy niani można w miarę możliwości spróbować zorganizować krótkie rozstanie. W czasach panującej pandemii zaleca się ograniczenie kontaktów bezpośrednich z szerokim gronem osób, zwłaszcza z osobami spoza najbliższego otoczenia. W wielu rodzinach spowodowało to znaczną separację oraz lęk pojawiający się przy bezpośrednich spotkaniach. Biorąc pod uwagę stan zdrowia, przyjęte zasady bezpieczeństwa oraz poczucie bezpieczeństwa rodziny, można rozważyć, czy taka forma przygotowania dziecka do przedszkola jest możliwa do zrealizowania. 

Komunikacja

Samodzielność to także komunikacja. Dzieci, które idą do przedszkola są bardzo zróżnicowane pod względem umiejętności mówienia. Są takie, które mają bogate słownictwo, tworzą zdania, mówią dużo i chętnie. Są takie, które mówią mało i niewyraźnie. Są też takie, które nic nie mówią, wskazują palcem lub płaczą. Dziecko, które ukończyło 2 lata powinno budować proste zdania, a jego zasób słownika powinien wystarczać, by w prosty sposób zasygnalizować swoje potrzeby. Dziecko ma prawo nie znać wszystkich słów, mówić niewyraźnie, tworzyć neologizmy. Ważne jest jednak, by chciało się komunikować, a więc porozumiewać z drugim człowiekiem. I nie tylko w domu wśród najbliższych, którzy na tyle znają swe dziecko, by bez słów odgadnąć jego potrzeby. Należy zwrócić uwagę, czy i w jaki sposób maluch sygnalizuje, że coś chce. Czy pokazuje palcem, robi minę, czy samo bierze zabawkę czy też czeka, aż inni się domyślą, co on chce? Czy potrafi nazwać daną rzecz ogólnie znanym pojęciem, czy ma swoje wymyślone nazwy czy dźwięki? Przygotowanie do przedszkola jest dobrym momentem by w razie wątpliwości poprosić o konsultację logopedę lub – jeśli niepokój dotyczy innych umiejętności nie tylko mówienia – zasięgnąć porady u psychologa oraz innego specjalisty.

Zdrowie

Rozważając zapisanie dziecka do przedszkola warto zastanowić się nad jego ogólną kondycją zdrowotną. Dobrze jest zasięgnąć porady pediatry, który oceni zdrowie dziecka i ewentualnie zaproponuje formy wzmocnienia młodego organizmu (np.: ćwiczenia fizyczne, dodatkową porcję witamin, wykonanie zaległych szczepień, konsultacje specjalistyczne). Na początku pandemii dostęp do wielu usług medycznych został mocno ograniczony. W chwili obecnej istnieje większa możliwość odbycia konsultacji (także telefonicznych, czy przez Internet) i wykonania badań. Na tyle, na ile to możliwe warto poświęcić teraz temu czas. Dlaczego? Okres przedszkola dla większości dzieci to czas wzmożonych infekcji. Im silniejszy i bardziej odporny będzie przedszkolak już na początku, tym większe prawdopodobieństwo, że lepiej poradzi sobie z ewentualnymi późniejszymi chorobami.

Wspólne przygotowania

Kolejnym krokiem przygotowującym dziecko do przedszkola jest zrobienie tzw. wyprawki. Każde dziecko będzie potrzebowało np. kapci , szczoteczki i pasty do zębów (zawartość wyprawki podają nauczyciele). Dobrze jest jeśli maluch może uczestniczyć w gromadzeniu potrzebnych rzeczy. Może na wspólnych zakupach wybrać kolor szczoteczki do zębów i pastę. Dzięki temu już teraz poczuje jak staje się przedszkolakiem. Obecnie z powodu pandemii liczba przynoszonych z domu rzeczy jest ograniczana. 

Plan dnia

W dniu rozpoczęcia edukacji przedszkolnej pomocne jest trzymanie się wcześniej ustalonego planu. Bardzo ważne jest, aby dziecko zobaczyło w rodzicu spokój, opanowanie i jeśli jest to możliwe, także radość. Jeśli rodzic bardzo przeżywa czas pójścia do przedszkola, może warto poprosić o pomoc zaufaną osobę. Czasem lepiej jest, by dziecko do placówki zaprowadziła uśmiechnięta i spokojna ciocia, niż zdenerwowana mama.

Trudne rozstanie

Dzieci, które nie chcą iść do przedszkola już w drodze mogą zacząć marudzić czy płakać. Ważne jest, by osoba dorosła mimo wszystko zachowała spokój i przypomniała maluchowi o faktach: dokąd idzie, dlaczego, co tam będzie robiło oraz kiedy i przez kogo zostanie odebrane. Określając porę odbioru należy posługiwać się elementami z rytmu dnia, gdyż tak małe dziecko nie ma poczucia czasu (czyli mówimy: Tata przyjdzie po ciebie, jak zjesz podwieczorek i będzie czas zabawy).

Rozstanie, które w końcu nadejdzie także nie powinno być nerwowe, ani za długie, ani za krótkie. Ma trwać tyle, by dziecko zdążyło się rozebrać, chwilę przytulić do dorosłego i wejść do sali.

Nie wolno rezygnować z pójścia do przedszkola lub przedłużać momentu rozstania. Wbrew pozorom, to dziecku nie pomaga, pokazuje jedynie, że lęki, które ono odczuwa towarzyszą również dorosłemu, więc może jednak są uzasadnione. Poza tym uczy przedszkolaka, że płacz i krzyk są doskonałymi środkami, by dostać to, czego chce. Pomocne natomiast są zachowanie rytmu dnia, regularne uczęszczanie do placówki i  opanowanie rodziców.

Obecnie z powodów sanitarnych rozstania dzieci z rodzicami organizowane są w inny sposób. Placówki tworzą nowe regulaminy i zasady przyprowadzania i odbioru dzieci, uwzględniając aktualne wytyczne GIS. Dobrze jest na bieżąco zapoznawać się z nimi (są wywieszone przed wejściem do przedszkola oraz umieszczone na stronie internetowej  szkoły) oraz rozmawiać o tym z dzieckiem. Należy uprzedzić przedszkolaka, że m. in.: będzie mierzona mu temperatura, dezynfekowane ręce, a mama przytuli wcześniej niż pod salą. Warto podkreślić, że z wieloma z tych zachowań dziecko już się zetknęło (np. w sklepie, przychodni). Ważne, by maluch usłyszał o tym od kochających rodziców i miał czas, aby to przyswoić. Tak zorganizowane rozstania z rodzicami dla niektórych dzieci mogą okazać się bardzo trudne i należy to zrozumieć.

          Drodzy Rodzice, będziemy się starać, aby  dzieci jak najszybciej polubiły przedszkole i poczuły się w nim bezpiecznie. Jeśli  macie  wątpliwości, sami potrzebuje wsparcia i pomocy przy rozstaniach, możecie  o nią zawsze poprosić nauczyciela !

Wielu rodziców pyta, o której godzinie należy odebrać przedszkolaka. Niektórym dzieciom w adaptacji pomaga, jeśli w pierwszym okresie uczęszczania do przedszkola mogą zostać odebrane wcześniej np. po obiedzie. Jest to jednak uzależnione od możliwości jego rodziców, czy są w stanie zapewnić maluchowi dalszą opiekę. Najważniejsze jest jednak to, by odbierać dziecko punktualnie! Każde spóźnienie powoduje u malucha stres i lęk, które w konsekwencji prowadzą do zmniejszenia zaufania do dorosłego.

Wracając do domu,  rodzice często chcą wiedzieć o wszystkim, co działo się pod ich nieobecność. Tymczasem małe dziecko spostrzega świat inaczej niż dorosły. Dla niego świat przedszkola i świat domu to dwa odrębne światy. Dlatego wracając do domu, może nie chcieć a nawet nie pamiętać, co było w przedszkolu, bo ono już jest gdzie indziej. Należy więc uszanować te uczucia i potrzeby, jeśli dziecko nie chce rozmawiać o przedszkolu zaproponować inny temat. Dobrze jest podkreślać wszystkie, nawet najmniejsze sukcesy malucha i w ten sposób wzmacniać jego poczucie własnej wartości, zaradności, sprawstwa. A o przedszkole można zapytać nauczyciela, z którym warto mieć stały kontakt.

Dziękujemy Państwu za zapoznanie się z naszymi informacjami. Jeśli po  przeczytaniu lub z innych powodów macie Państwo potrzebę indywidualnej konsultacji czy diagnozy trudności dziecka, możecie skorzystać z porad naszego psychologa czy pedagogów.  Zapraszamy do współpracy. 

Życzymy Państwa dzieciom i całym rodzinom powodzenia
w adaptacji do przedszkola!!

Dyrekcja szkoły i pracownicy SP im. Pierwszego Marszałka Polski Józefa Piłsudskiego w Nowych Zdunach 

Może Ciebie zainteresuje…

INFORMACJA DLA RODZICÓW

INFORMACJA DLA RODZICÓW

Uprzejmie proszę o dokonywanie opłat za wyżywienie i pobyt dziecka w przedszkolu na nr konta:  86 9288 1109 1276...

Dzień Przedszkolaka

Dzień Przedszkolaka

21 września 2020 roku nasze przedszkolaki świętowały Ogólnopolski Dzień Przedszkolaka, który obchodziliśmy w swoich...